ta pustka to najpewniej głód.

No i nie było tak strasznie. Nie bolało. Chwilami było nawet przyjemnie. W swoich rozważaniach o facetach dotarłam do gładkiej białej ściany. A potem narysowałam na niej ołówkiem okno. I już czuję na twarzy ten chłodny powiew, który może być wyłącznie wytworem mojej wyobraźni. Stare to, a głupie.